Wie brengt Road Runner ten val?

10 november 2015, de dag waarop Plan Cruijff door de shredder ging. De laatste persoon die nog werkte volgens de in 2012 ingezette route is kaltgestellt. Plan Cruijff is (voorlopig) niet meer!

En eerlijk is eerlijk. Wim Jonk heeft het er zelf naar gemaakt. Hoe haal je het in je hoofd om stelselmatig niet op vergaderingen te verschijnen? Vergaderingen met mensen die het afgesproken beleid bij Ajax terzijde leggen. Tsjonge jonge, hoe durf je!

Dan heb je daar je collega Marc Overmars. Vroeger bekend bij het publiek als Road Runner. Een bijnaam die hij kreeg doordat hij iedere tegenstander moeiteloos voorbij wist te rennen.  Voor de niet-tekenfilmfans onder ons: de echte Road Runner is een pijlsnel tekenfilmfiguur die meerdere keren op miraculeuze wijze wist te ontsnappen aan boobytraps opgezet door een ander tekenfilmfiguur, Wile E. Coyote.

Voor de Road Runner uit Epe gaat deze vlieger ook op. Fout op fout en blunder op blunder worden gemaakt, maar nog steeds zit hij op het pluche als Technische Dir… Oh nee, wacht! Hij is inmiddels gedegradeerd tot Directeur Spelersbeleid, excuus.

Spelersbeleid, daar zeg je me wat. Het is lachwekkend! Op een paar talenten na heeft hij voor het eerste elftal vrijwel louter miskopen binnen gehengeld. Ik val in herhaling maar alleen al voor de bankzitters Viergever, Van der Hoorn en tweede elftalspeler (!!) Duarte werd reeds al ruim acht miljoen euro weggegooid. Bij ieder ander beursgenoteerd bedrijf een reden voor ontslag.

Daarnaast ben je als technisch directeur ook een uithangbord van je club. Als je dan een keer in een tv-show gaat zitten dan moet je goed voorbereid zijn. Road Runner zat twee weken geleden bij De Tafel Van Kees. Na vijf minuten kreeg ik de indruk of ik naar de broer van Rain Man (goeie film!) zat te kijken. Daar zat geen directeur! Hij kon niet eens de tien spitsen opnoemen die hij, naar eigen zeggen, van de zomer op een zogenaamd lijstje had staan. Daar zat een verwarde man die niet uit zijn woorden kwam. Die man is dus lid van de directie van een beursgenoteerd bedrijf. Complete waanzin!

Maar ook dit was niet de fatale boobytrap voor de Road Runner uit Epe. Vandaag kwam de Volkskrant met de zoveelste boobytrap. Road Runner had wat aanbestedingen op De Toekomst laten droppen bij wat bevriende familieleden. How low can you go? Bij Ajax probeerden ze dit vandaag via een perscommuniqué recht te praten. Ook deze boobytrap lijkt dus (voorlopig) te worden ontweken.

Mijn hoop is daarom gevestigd op vrijdag. Dat is de dag van de Algemene Vergadering van Aandeelhouders. Als Wim Jonk wordt onthoofd omdat hij niet bij een paar vergaderingen aanwezig was en omdat hij zich wel aan het gestelde beleid hield, dan moet Marc Overmars toch allang met pek en veren de Arena uit. Gaat Road Runner ook deze boobytrap overleven? Laten we in het belang van Ajax hopen van niet!

Bart Sanders

Plan Cruijff: Stilte voor een nieuwe storm

Nu de storm, na de ‘Marco Van Basten’-column in VI van enkele weken geleden, is gaan liggen, is het een mooi moment om het Plan Cruijff eens echt onder het vergrootglas te leggen. Sommige onderwerpen zullen als een open deur aanvoelen, maar dat is nodig om tot deze op feiten gebaseerde analyse te komen.

De denkfout die veel mensen maken is dat Plan Cruijff een plan is dat is opgezet puur en alleen voor de jeugdopleiding. Dat is een misverstand. Het plan is veel breder dan dat. Het plan legt de nadruk op meerdere voetbaltechnische onderdelen binnen de club.

De grootste fout die Van Basten maakte in zijn column was dat hij het complete plan als mislukt betitelde. In mijn ogen, en die van vele anderen, is het plan veel te breed en heeft het te veel invalshoeken om dat in zijn totaliteit te kunnen beoordelen.

Laat ik voorop stellen dat het Plan Cruijff niet per definitie de Haarlemmerolie is voor Ajax. Desalniettemin is er voor dit plan gekozen en daarom verdient het plan een kans om in zijn volledigheid te slagen, uitgevoerd door mensen die daar voor 100% achter staan. Het is de visie van Cruijff, maar of die Ajax uiteindelijk verder helpt moet nog blijken. Dat het plan mislukt zou zijn is veel te voorbarig. Er zijn absoluut onderdelen in het plan die voor verbetering vatbaar zijn of die totaal nog niet zijn doorgevoerd. Belangrijk daarbij is om vast te stellen hoe dat komt en wie daar verantwoordelijk voor zijn. Maar eigenlijk is de hamvraag: Wat moet er gebeuren om het plan in zijn totaliteit te laten slagen?

Uitgangspunt om te beoordelen hoe het met het Plan Cruijff staat is door afzonderlijk de vier pijlers waarop het plan is geschreven te analyseren. Deze zijn:

  1. Individueel opleiden van spelers
  2. Doen van gerichte aankopen
  3. Spelen van attractief aanvallend voetbal
  4. Samenwerking met andere clubs uitbreiden 

Individueel opleiden van spelers

Eindverantwoordelijke Wim Jonk heeft op de Toekomst een compleet nieuwe opleidingsmethode uit de grond gestampt zoals die in het Plan Cruijff staat verankerd. De nadruk ligt op het individu en minder op het teamproces. Zo zijn er meer individuele trainers dan voorheen en worden er spelers vaker in een hoger elftal geplaatst om zich te ontwikkelen. Ook worden performance coaches ingezet uit andere sporten om zodoende de spelers ook op andere gebieden te vormen. Daarnaast is het tijdloze pleintjesvoetbal geherintroduceerd en zijn de Twin Games tot stand gekomen.

Langzaamaan zie je de eerste spelers doorsijpelen die reeds een aantal jaren zijn blootgesteld aan deze nieuwe aanpak. Riedewald, Tete en zelfs Bazoer zijn debutanten die rijper zijn dan ooit, vooral mentaal en fysiek. De eerste twee genoemde hebben inmiddels zelfs hun debuut gemaakt bij het grote Oranje en ook voor Bazoer is dit maar een kwestie van tijd.

De hervormingen op De Toekomst zijn sinds de door Cruijff gewonnen rechtszaak (medio 2012) in volle gang. Enkele verantwoordelijken op De Toekomst vinden 2017 een mooi meetmoment om te zien waar ze staan. Wim Jonk heeft zichzelf de ambitie opgelegd om ieder seizoen drie volwaardige jeugdspelers af te leveren bij het eerste elftal. Over een kleine twee jaar kunnen we dus definitief de balans opmaken, maar de vooruitzichten zijn goed.

Doen van gerichte aankopen 

In tegenstelling tot wat verschillende ‘kenners’ beweren wordt in het Plan Cruijff wel degelijk voor aankopen gepleit. Het is een mythe dat mensen als Cruijff en Jonk alleen maar jeugdspelers in het eerste elftal willen hebben. Iedereen binnen Ajax, dus ook Cruijff en Jonk, zijn er van overtuigd dat er aankopen gedaan moeten worden. Het gaat hen er alleen om dat deze aankopen gericht moeten zijn en geen jeugdspelers voor de voeten lopen. Overmars heeft als eindverantwoordelijke daarin een matige balans. Vele grote investeringen bleken na verloop van tijd te transformeren tot uitzichtloze wisselspelers. Met alleen al Van der Hoorn, Viergever en Duarte werd er acht miljoen euro weggegooid. Ook met de lachwekkende huur van Zimling leed Overmars veel gezichtverlies, laat staan met goedkope gokjes als Sana en Hoesen. Daarnaast is het een publiek geheim dat Overmars en de scouting van de club een moeizame relatie hebben. Tekenend is dat het gros van de aankopen niet voortkomt uit de scouting maar vanuit het Technisch Hart of tips van derden (bv. Ulderink bij Milik). Dit matige aankoopbeleid, waar het Plan Cruijff juist van af wil, is daarom ook één van de redenen waarom Jonk en de overige leden van het Technisch Hart niet on speaking terms zijn.

Doet Overmars qua aankopen dan helemaal niets goed? Zeker niet. Zo werden bijvoorbeeld El Ghazi, Muric, Bazoer en Cerny voor een minimaal bedrag overgenomen en zijn er twee daarvan reeds basisspeler bij het eerste elftal en ééntje zelfs A-international. Daarbij mag de rol van Jasper van Leeuwen, Manager Professionele Jeugdscouting, zeker niet onderbelicht blijven. Onder zijn leiding is de jeugdscouting bij Ajax uitgegroeid tot een geoliede machine.

Spelen van attractief aanvallend voetbal 

Druk naar voren, opbouw via het centrum, met risico vooruit durven spelen. Enkele kenmerken van de beoogde speelstijl bij Ajax. De formatie ligt niet keihard vastgelegd, maar de algemene opinie is dat Ajax, volgens Cruijff en de schrijvers van het Plan Cruijff, 4-3-3 met de punt naar achteren dient te spelen. Alle jeugdteams bij Ajax spelen volgens deze stijl. Het eerste elftal daarentegen hanteert een andere tactiek en daar zie je eerder genoemde kenmerken niet of nauwelijks terug. Een signaal dat bij het eerste elftal dit onderdeel van het plan ook terzijde wordt gelegd. Terecht of niet, je spreekt met elkaar een bepaalde manier van voetballen af, dan moet je je daar aan conformeren en niet op eigen houtje een andere weg inslaan. Niet alleen Frank de Boer maar vooral ook Dennis Bergkamp, als grondlegger en uithangbord van het Plan Cruijff, zijn hier verantwoordelijk voor. Kenmerkend is de veelgehoorde kreet onder supporters dat als je attractief en aanvallend voetbal wilt zien “je op de Toekomst moet gaan kijken.”

Samenwerking met andere clubs uitbreiden 

Het laatste speerpunt uit het plan, en het minst bekend bij het grote publiek, is het opzetten en uitbreiden van samenwerkingen met anders clubs. Marc Overmars heeft dit voorlopig nog in zijn takenpakket zitten maar dat zal veranderen wanneer Overmars officieel degradeert van directeur voetbalzaken naardirecteur spelersbeleid. Een ingreep die voortvloeit uit het rapport van Tscheu La Ling, die dit onlangs heeft ingediend bij de Raad van Commissarissen. De samenwerking bestaat uit twee componenten:

  • Amateurverenigingen in de regio 
  • Internationaal

Ajax werkt in de regio Amsterdam op het gebied van opleiden samen met verschillende zogeheten HETT-clubs (Hoofdklasse, Eerste klasse, Tweede klasse en Topklasse amateurs). Deze samenwerkingen zijn een prima oplossing om te voorkomen dat Ajax talenten uit de regio misloopt. Daarnaast worden de opleidingen van de amateurclubs volgens het Ajax-model geprofessionaliseerd. Een win-winsituatie.

Ook internationaal heeft Ajax nog altijd samenwerkingsverbanden. Het bekendste voorbeeld is Ajax Cape Town. Al 16 jaar is de Zuid-Afrikaanse club een dochterclub van Ajax Amsterdam. In die zestien jaar zijn er slechts drie noemenswaardige spelers in Amsterdam terecht gekomen: Steven Pienaar, Eyong Enoh en Thulani Serero. Een karige balans. Wat ironisch is, is dat Ajax het allergrootste talent wat Cape Town ooit heeft voortgebracht is misgelopen: John Obi Mikel, nu speler van Chelsea. Overmars heeft zijn twijfels over de samenwerking met Cape Town, iets wat begrijpelijk is. Het is bij de club al jaren een wanorde op directieniveau. Het kan alleen nog wat worden als Ajax op dat niveau de teugels in handen neemt.

Daarnaast heeft Ajax ook een aantal jaren een samenwerkingsverband gehad met het Slowaakse AS Trencin, de club van Tscheu La Ling. De samenwerking werd door Overmars, geheel in strijd met het plan en om onduidelijke redenen, niet verlengd. Een samenwerkingsverband waar mensen als Jonk en Cruijff voorstander van waren. Zij zien Trencin als een blauwdruk voor Ajax. De manier waarop daar opgeleid en leiding gegeven wordt is voor Ajax een voorbeeld. Tevens is Trencin voor Ajax extra interessant omdat in Slowakije niet EU-spelers jonger dan 18 jaar ‘gewoon’ voor hun club mogen uitkomen. Trencin zou daarom voor Ajax de ideale brug kunnen zijn voor niet-EU-talenten. Bij deze samenwerking heeft Ajax jammer genoeg reeds al grote talenten misgelopen. Zo werd bijvoorbeeld de Nigeriaan Daddy Moses bij Ajax afgetest om vervolgens bij Trencin te gaan spelen. Daar maakte Moses al snel furore en verdiende daarmee een transfer naar AA Gent in België. Bij die club is hij uitgegroeid tot een belangrijke speler die inmiddels op de radar staat bij vele buitenlandse (top)clubs. De kracht van de jeugdopleiding van Trencin uitte zich onlangs nog bij Jong Slowakije. Met zes (ex-)Trencin jeugdspelers in het team versloeg het Jong Oranje in Nijmegen met 1-3. Jong Slowakije is koploper in de EK-kwalificatiepoule. Veelzeggend.

Resumerend kunnen we dus stellen dat de samenwerkingsverbanden met de amateurclubs prima zijn, al is onduidelijk hoeveel vruchten het daadwerkelijk afwerpt. De samenwerking met Cape Town is, zonder directioneel ingrijpen, ten dode opgeschreven en het beëindigen van de samenwerking met Trencin is een gemiste kans.

Conclusie

Als je kijkt naar de vier pijlers zie je een duidelijk patroon. Alles wat met jeugd of jeugdopleiding te maken heeft, verloopt beter dan hetgeen dat betrekking heeft tot het eerste elftal. De jeugdopleiding, met attractief voetbal, staat als een huis en leverde reeds haar eerste volwaardige eerste elftal spelers af, het jeugdaankoopbeleid is sterk en de samenwerking met amateurverenigingen is een prima zet om nieuwe talenten te werven voor de jeugdopleiding.

In tegenstelling tot de jeugdopleiding is het spel bij het eerste elftal alles behalve attractief en volgens het Plan Cruijff. Ook is het aan- & verkoopbeleid zeer matig en is het beëindigen van de samenwerking met Trencin een gemiste kans.

Een belangrijke periode breekt aan bij Ajax waarbij aannemelijk is dat Frank de Boer bezig is aan zijn laatste seizoen als trainer van Ajax. Een zeer belangrijke keuze wordt dan ook zijn opvolger. Het zal in ieder geval iemand moeten zijn die zich volledig conformeert aan het Plan Cruijff. De rol van Bergkamp hierbij is alles behalve transparant. Als lid van het Technisch Hart zou hij moeten bewaken dat deze nieuwe trainer zich houdt aan het Plan Cruijff. Het probleem is alleen dat Bergkamp ook zijn eigen interpretaties op het Plan Cruijff heeft gezien het spel van het eerste elftal waarbij ook hij iedere dag betrokken is.

Al met al een hoofdpijndossier voor de directie en Van der Sar, die naar voren is geschoven als voorzitter van het Technisch Hart en het laatste redmiddel is voor de bekoelde relaties binnen het TH. Voor de betrokkenen zal het vermoedelijk gaan uitdraaien op de keuze: meedoen volgens de regels of wegwezen.

Marc Overmars zal voorlopig verder gaan als Directeur Spelersbeleid. Hij krijgt dus een kleinere portefeuille om op te focussen, maar wel juist met datgene waarin hij tot op heden niet uitblonk. Mocht Overmars aankomend jaar nog in functie zijn dan is het te hopen dat hij met voltreffers op de proppen komt, anders ligt een roemloze uittocht voor hem in het verschiet.

Dat het zover heeft kunnen komen ligt daarom vooral ook de onduidelijk rolverdeling binnen het TH. Krijgt Edwin van der Sar met een hernieuwde rolverdeling, en daarbij behorende verantwoordelijkheden, alle neuzen dezelfde kant op? Als het antwoord daarop Nee is zal er keihard ingegrepen gaan worden. Het zou mij niets verbazen als dat uiteindelijk leidt tot een vertrek van De Boer, Bergkamp en Overmars. Wellicht is dat ook wel de enige goede oplossing. Dit probleem lijkt alleen opgelost te kunnen worden als men bij de wortels begint of de betrokkenen moeten zich alsnog kunnen schikken in de ingeslagen weg. Een ding is helder: er heerst stilte voor een nieuwe storm!

Bart Sanders

Plan Cruijff gesaboteerd

Met de zwaar teleurstellend uitschakeling in de voorronde van de Champions League nog vers in het achterhoofd likken de Ajacieden hun wonden. Voor het standaard bataljon aan feitenloze critici is wederom de rode loper uitgelegd om het zogeheten Plan Cruijff, zoals bij elke Europese uitschakeling, af te branden. Arno Vermeulen, woordvoerder van Steven Ten Have, voorop. Maar is dat terecht?

Even terug in de tijd. Waarom is het Plan Cruijff eigenlijk tot stand gekomen? Een groep trainers, waaronder Wim Jonk en Ruben Jongkind, vonden de manier van opleiden bij Ajax achterhaald en vonden dat deze mee moest gaan met de veranderende wereld. Jongkind, op dat moment individueel looptrainer bij Ajax, bundelde deze nieuwe inzichten in een bedrijfskundig plan en integreerde deze met de ideeën van Johan Cruijff en die van het Technisch Platform (met daarin veel oud topspelers). Het plan bevatte een hervorming van de opleiding bij Ajax. In een notendop: de nadruk zou meer op het individu worden gelegd en minder op het teamproces. Zo werden er bijvoorbeeld meer individueel trainers aangesteld en kregen de onderbouw, middenbouw en bovenbouw een Technisch Manager. Daarnaast werden spelers vaker in een hoger elftal geplaatst om zich te ontwikkelen.

Nu een aantal jaren later is dit plan grotendeels doorgevoerd op De Toekomst. Dit tot tevredenheid van de mensen die het Plan Cruijff hebben omarmd. Om het plan helemaal te laten slagen moet ook het eerste elftal meegaan met de ideeën en adviezen van het plan. Althans dat vinden (onder andere) Wim Jonk en Johan Cruijff. En bij deze laatste horde loopt het nu juist spaak. Dit is daarom ook de grondslag van de hedendaagse onrust binnen het Technisch Hart (de bewakers van het Plan Cruijff). Overmars en Bergkamp willen bij het eerste elftal enkel bepaalde facetten van het plan doorvoeren. Ook De Boer is die mening toebedeeld, maar dat is minder relevant aangezien hij geen onderdeel meer is van het TH.

Een aantal kernpunten die volgens Jonk/Cruijff bij en rondom het eerste elftal doorgevoerd dienen te worden zijn:

  • Nog sterkere doorstroom van jeugdspelers
  • De speelstijl
  • Stoppen met het kopen om het kopen

Met de doorstroom van jeugdspelers is op zich niets mis, al vindt Jonk dat het nog frequenter kan. De speelstijl daarentegen is een doorn in het oog van de trainers op De Toekomst en Cruijff. De voorspelbaarheid, de traagheid, het gebrek aan durf en (sinds kort) het spelen met een ‘10’ is iets wat je bij de jeugdelftallen niet ziet terugkomen. Een veel gehoorde kreet bij die-hard volgers: “Als je bij Ajax leuk voetbal wilt zien moet je naar de A1 gaan kijken”. Dit is wederom een signaal dat er op De Toekomst wel de noodzakelijke veranderingen hebben plaatsgevonden.

Daarnaast wordt het Marc Overmars aangerekend dat hij te veel aankopen heeft gedaan die niets of nauwelijks iets aan Ajax hebben toegevoegd. Bijvoorbeeld Nick Viergever, die zit nu op de bank. Andere voorbeelden zijn Duarte, die speelt bij Jong Ajax, en Van der Hoorn die nu genoegen moet nemen met een bijrol. Al met al jongens die voor flinke transfersommen zijn binnengehaald (ruim €8 miljoen!). Dan vragen mannen als Cruijff en Jonk zich terecht af waarom er niet nog meer jeugdspelers worden doorgeschoven als de aankopen toch maar een bijrol hebben. Ook Jonk en Cruijff snappen dat aankopen noodzakelijk zijn, maar ze moeten dan wel direct wat toevoegen en geen jeugdspelers voor de voeten gaan lopen. Daarom is het ook goed dat sinds kort Tscheu La Ling, op voorspraak van Cruijff, als een soort van adviseur meekijkt over de schouder van Overmars.

Al deze zaken in ogenschouw nemend vind ik de kritiek op het Plan Cruijff zwaar onterecht. Dit plan is omarmd door Ajax en dan moet je dan ook over de gehele linie laten rijpen. Nu wordt dit plan min of meer gesaboteerd door De Boer, Overmars en Bergkamp. Zij zijn de oorzaak van het (nog) niet volledig slagen van het Plan Cruijff. De externe (en interne) kritiek zou daarom juist op hun gericht moeten zijn en niet op het plan.

Daarbij wil ik nog wel even de kanttekening plaatsen dat het Plan Cruijff geen garantie is voor succes! Maar dan moeten Cruijff en consorten in ieder geval wel de kans hebben gehad om het plan in zijn volledigheid te laten slagen. En dan kan het nog steeds zo zijn dat Ajax niet wint van Rapid Wien. Maar dat is dan ook het moment waarop iedereen van mij kritisch mag zijn. De tijd zal het leren..

 

 

Bart Sanders

Technisch Hartinfarct

In het rustige vaarwater waar Ajax zich in bevond zijn golven ontstaan. Leden van het Technisch Hart (TH) staan volgens VI lijnrecht tegenover elkaar. Hoogste tijd voor ‘nummer 14’ om in te grijpen.

Het Technisch Hart van Ajax is na de fluwelen revolutie door Johan Cruijff in het leven geroepen om voetbaltechnische beslissingen sneller, efficiënter, en door voetbalmensen, te laten nemen. De huidige bezetting bestaat uit Wim Jonk (hoofd jeugdopleiding), Marc Overmars (eerst als technisch manager, later als directeur voetbalzaken) en Dennis Bergkamp (assistent trainer eerste elftal). Frank de Boer was oorspronkelijk ook lid maar werd ruim twee jaar geleden vervangen door Marc Overmars omdat een trainer geen lange termijnfunctie is en met Overmars de lange termijn daardoor beter gewaarborgd zou blijven.

Een ander belangrijk persoon, maar minder bekend bij het grote publiek, is Ruben Jongkind. Jongkind, oorspronkelijk bij Ajax in dienst gekomen als looptrainer, heeft de ideeën en inzichten van Johan Cruijff gebundeld in een bedrijfskundig plan. Dit plan, beter bekent als ‘Plan Cruijff’, wordt onder toeziend oog van hem zelf en Wim Jonk uitgevoerd en nageleefd op De Toekomst. Kern van het ‘Plan Cruijff’: de nadruk ligt op het individu en minder op het teamproces.

De revolutie is op De Toekomst duidelijk waarneembaar en verloopt volgens plan. Bij het eerste elftal stokt het echter. Hier ligt dan ook de oorsprong van de wrijving die nu is ontstaan tussen Overmars/Bergkamp/De Boer enerzijds, en Jonk anderzijds. ‘Plan Cruijff’ staat op de tocht.

Het meningsverschil zie je terug in het veldspel van Ajax 1. Het spel is over het algemeen saai, traag en voorspelbaar. Onder De Boer is het spel(niveau) nauwelijks doorontwikkeld, met het huidige seizoen als dieptepunt. Veel mensen zullen beamen dat als je goed en attractief voetbal wilt zien, je naar De Toekomst moet afreizen en niet naar de Arena. Het is een publiek geheim dat Frank de Boer in speltechnisch oogpunt meer ‘Van Gaal minded’ is en dat wijkt af van hoe Cruijff er naar kijkt. De afgelopen weken heeft Cruijff via zijn columns al voorzichtig laten weten het niet eens te zijn met de speelwijze van Ajax op dit moment. Wat dat betreft is de rol van Dennis Bergkamp dubieus omdat hij, als vertegenwoordiger van Cruijff en lid van het TH, Frank de Boer juist tegengas zou moeten geven. De vraag is of dit gebeurd? Het is in ieder geval nog niet zichtbaar. Bergkamp hult zich, naar buiten uit, in stilzwijgen.

Dan heb je vervolgens het aankoopbeleid. Breedteaankopen zouden niet meer plaatsvinden en er zou maximaal ingezet gaan worden op doorstroming van de jeugd. Daarbij zou ruimte blijven voor uitzonderingen die direct wat zouden toevoegen aan het eerste elftal zonder daarbij de aanstormende jeugd te blokkeren. Afgelopen seizoenen werden er echter spelers als Zimling, Duarte en Viergever aangetrokken. Spelers waar veel geld voor is betaald en waar de toegevoegde waarde van ter verwaarlozen is. Al snel bleken jeugdspelers als Bazoer, Riedewald en Andersen betere opties. Zeker in het geval van Zimling en Duarte hebben Overmars en De Boer een absolute flater geslagen.

Daarnaast werd er een uitzonderlijk hoog bedrag uitgegeven voor Sinkgraven. Een speler weliswaar met veel potentie maar niet direct noodzakelijk. Ook met het oog op volgend seizoen roept Frank de Boer om versterkingen. De Boer bepaald dus mede het beleid, maar het zou zo moeten zijn dat hij geen bepaler, maar volger is van het beleid. Door zijn exit bij het TH is hij een passant geworden die het zou moeten doen met de middelen die hem aangereikt worden. Daar moeten Frank de Boer en het TH zich terdege van bewust worden en daardoor is hij ook één van de oorzaken van de wrijving die er op dit moment is. En dat staat los van zijn vier behaalde titels waarvoor hij respect verdient.

Door dit soort aankopen krijgt de scouting bij Ajax veelvuldig de zwarte piet toebedeeld. Dit is echter in veel gevallen onterecht. Het Technisch Hart deed/doet de scouting voor het eerste elftal (in hoeverre je het scouting kan noemen). Spelers als Zimling, Milik, Van der Hoorn, Duarte, Viergever en Sinkgraven zijn door het Technisch Hart en/of Frank de Boer binnengehaald. Dit gebeurde voornamelijk op basis van eigen inzichten en tips van derden (bv. Morten Olsen en Andries Ulderink). In sommige gevallen zijn er zelfs negatieve adviezen uitgegeven door de scouting. Deze werden echter aan de kant geschoven. Op deze manier gaat je scoutingapparaat natuurlijk nooit werken.

Dan heb je ook nog het investeringsverhaal. Wim Jonk wilde graag een additionele investering van ongeveer €2 miljoen om de in zijn ogen noodzakelijke ontwikkelingen op De Toekomst door te voeren. Deze is echter afgewezen door de directie. Uiteraard heeft de directie de bevoegdheid om dat te doen, zij zijn immers eindverantwoordelijk. Echter, de transformatie van manager Overmars naar directielid Overmars had het proces rondom deze voetbaltechnische investering juist moeten versoepelen. Nu ontstaat er een vacuüm wat Johan Cruijff juist mede door het invoeren van het Technische Hart wilde voorkomen.

Of Overmars is niet opgewassen tegen de overige directieleden Slop en Kinsbergen, of Overmars zit vast in een net van belangenverstrengeling. Tot het moment dat Overmars lid werd van het TH, was hij technisch manager en stond hij in dienst van datzelfde Technisch Hart.
Voorbeeld: als het TH een speler wilde hebben dan zorgde Overmars voor de zakelijke afhandeling. Overmars was als technisch manager geen directielid en was op dat moment niet de leidinggevende van het TH. Dit veranderde toen hij directielid werd. Plotseling werd hij een zwaargewicht en was hij (op papier) niet meer dienend maar sturend naar het TH toe. Door de twee petten die hij nu op heeft ontstaat er een ongezonde verhouding. In het TH is hij gelijk aan Wim Jonk, als directielid is hij de ‘baas’ van Wim Jonk. Het lijkt daardoor onontkoombaar dat Overmars een keuze zal moeten maken: het Technische Hart of de Directie. Als Overmars op één lijn wil zitten met Cruijff dan zal hij moeten kiezen voor het technisch hart. Juist ook omdat Johan Cruijff faliekant tegen een technisch directeur is die eindverantwoordelijkheid heeft. Ook dit is onderdeel van het ‘Plan Cruijff’.

Het heeft er dus alle schijn van dat de meerderheid van het Technisch Hart en Frank de Boer ‘Plan Cruijff’ links laten liggen. Een kwalijke ontwikkeling. Het lijkt mij daarom noodzakelijk dat Cruijff zelf een bezoekje komt brengen aan Amsterdam om alle neuzen weer dezelfde kant op te krijgen. Indien nodig doet hij dat, wat mij betreft, met stevige maatregelen zonder aanzien des persoons anders zal alle moeite tijdens de revolutie voor niets zijn geweest. Aangezien Cruijff deze week in De Telegraaf al repte over de ‘volgende fase’ van zijn fluwelen revolutie mogen we op korte termijn het één en ander gaan verwachten bij Ajax.

Davy Klaassen, een echte leider.

April 2010, ik weet het nog als de dag van gisteren. Samen met mijn vader zat ik naar de Aegon Future Cup te kijken. De Ajax B1 had naar verluid een toplichting en de verwachtingen waren hoog gespannen. Tussen de vele blanke, lichtgetinte en donkere jongens liep een spierwit jongetje met nog witter haar. Zijn naam: Davy Klaassen. De net 17-jarige nummer 10 had om zijn dunne armpjes een aanvoerdersband en zoals het een goede aanvoerder betaamt was hij veel met zijn medespelers in de weer. Coachend, sturend, corrigerend. Een leider.

Mijn vader zei nog tegen me: “Dat wordt er eentje”. Ik knikte instemmend. Prachtige goals, vloeiende acties en keihard werken. Hij werd dan ook vanzelf sprekend speler van het toernooi. Ik zie hem nog daar staan. Fijn geplet tussen Jol en Suarez met in zijn handen een, door een blinde in elkaar gezette, gouden schoen.

Nu, ruim 4,5 jaar later en een paar uur na de wedstrijd Cambuur – Ajax liep hij daar weer, de witte jongen met zijn witte haar. Dit keer (nog) geen band om de armen en 4 jaar ouder, maar wederom druk bezig met zijn medespelers. Coachend, sturend, corrigerend. Mijn gedachten gingen terug naar april 2010. Ik glimlachte en ik dacht “We hebben er weer eentje. Een leider.”

 

Bart Sanders

Verandering van spijs doet eten

Co Adriaanse vertelde eens dat de houdbaarheidsdatum van een trainer op maximaal 3 jaar ligt. Uitzonderingen daargelaten. Kijkend naar het rendement is Frank de Boer een dergelijke uitzondering. Op dit moment is hij een kleine 4 jaar aan het roer en dat heeft de club zeker geen windeieren gelegd. Tot nu toe heeft hij het maximale aantal kampioenschappen weten te behalen (4) en heeft hij tussendoor ook nog een Johan Cruijff Schaal gepakt.

De Boer nam in december 2010 een zielloos Ajax over van Martin Jol. Het was De Boer die, onder extreme omstandigheden, ervoor zorgde dat de fans weer van Ajax gingen houden en zich konden identificeren met het team en de speelstijl. Kortom: Frank de Boer verdient een standbeeld!

Het stokpaardje van De Boer was, en is, het positiespel. Hij heeft dit er feilloos in geslepen en dit is het hoofdingrediënt geweest van de vier landskampioenschappen op rij. Echter nu zijn we op een punt beland, waarbij supporters minder zitten te wachten op een vijfde titel, maar meer snakken naar een nog beter en sneller positiespel, meer individuele klasse en totale dominantie over de tegenstander.

En dat is nu net het punt waar de schoen wringt. Het lijkt erop dat het positiespel niet meer het verschil kan maken waar het dat eerder wel deed. Deze trend begon vorig seizoen al. Steeds vaker weten tegenstanders Ajax pijn te doen door bijvoorbeeld heel vroeg druk op de verdediging te zetten. Red Bull Salzburg, PEC Zwolle en onlangs Feyenoord lukte het om vrijwel een hele wedstrijd lang Ajax te bestrijden en ze in totale ontreddering achter te laten. Steeds meer clubs zullen deze strijdwijze gaan inzien en zullen dit gaan durven toepassen, ook in de ArenA.

Waar de tegenstanders van Ajax in de loop van de seizoenen het bestrijden van het positiespel wisten te verbeteren en door te ontwikkelen, bleef Ajax steken op hetzelfde niveau positiespel zonder enige alternatieve strijdwijze. Hierdoor hebben tegenstanders de tijd gehad om zich aan Ajax aan te passen. Nu kan het zijn dat het niveau van het huidige positiespel de limiet is voor dit team en haar spelers, maar dan moet je op een alternatief kunnen terugvallen. Dit alternatief is er niet. Zoals Ronald Koeman ooit al eens zei: “Ajax heeft géén Plan-B”. Je kunt er lang of kort over praten: hier zijn Frank de Boer en de technische staf verantwoordelijk voor.

Het is een feit dat ieder seizoen de beste spelers worden weggehaald en daarvoor niet iets gelijkwaardigs terugkomt. Dit mag geen excuus zijn omdat De Boer zelf achter dit beleid staat en daardoor dus medeverantwoordelijk is.

Ajax heeft de afgelopen twee jaar zelden totale dominantie gehad over een tegenstander. Het Ajax dat een tegenstander van het kastje naar de muur speelde en met een monsterscore naar huis stuurde, lijkt alweer een hele tijd achter ons te liggen.

Tevens lijkt het keurslijf waarin de ploeg is gestopt een verlammende werking te hebben op de speelsheid en creativiteit van individuen. Het kan daarom geen toeval zijn dat talenten na een tijdje geen schim meer zijn van die creatieve onvoorspelbare speler die ze waren bij (en na) hun debuut. Fischer en Kishna zijn hiervan duidelijke voorbeelden en je kunt de klok erop gelijk zetten dat ook El Ghazi binnenkort aan dit lijstje toegevoegd kan gaan worden.

Is De Boer wellicht blind geworden door zijn obsessie voor het positiespel? Op de tribune en in de huiskamers is het gemor in ieder geval steeds frequenter en heviger te horen. Mensen hebben behoefte in totale dominantie, met vloeiende aanvallen en combinaties uitgevoerd door spelers die voor de nodige “Oeh’s” en “Aah’s” zorgen. Teams die naar de ArenA komen moeten weer het gevoel gaan krijgen dat er niets te halen valt in plaats van het ruiken (en hebben) van een kans. Een eventuele vijfde titel gaat die behoefte, bij een steeds groter wordende groep supporters, niet voorzien.

Maar gaat De Boer dit nog wel lukken en heeft hij nog wel de drive en de mogelijkheden om wederom met een konijn uit de hoge hoed te komen? Met het huidige team verwacht ik van niet. Het zou mij daarom niet verbazen dat aan het einde van dit seizoen door Ajax en De Boer (ongeacht of er een club komt of niet) wordt besloten om uit elkaar te gaan. Dat hoeft overigens niet direct een aderlating te zijn, verandering van spijs doet namelijk eten.

 

Bart Sanders

‘Wishful thinking’

Inmiddels ligt de fluwelen revolutie van Johan Cruijff al een aantal jaren achter ons. Op De Toekomst, de levensader van de club, wordt onder toeziend oog van Wim Jonk hard gewerkt om ieder jaar weer het eerste elftal te voorzien van steeds beter ontwikkelde toptalenten.

Op de korte termijn komt er een gouden generatie talenten aan. De A1 van Ajax herbergt op dit moment vele groeibriljanten. Abdelhak ‘Appie’ Nouri is misschien wel het allergrootste talent van allemaal. Daarnaast zijn er zeker nog 4/5 spelers in dit elftal die het in zich hebben om Ajax 1 te halen.

In december 2013 tekende een aantal toenmalige B-junioren (Nouri, Dekker, Van de Beek, etc.) hun eerste Ajax contract. Ajax liep een behoorlijk risico aangezien deze jongens al ruimschoots de 16 jaar waren gepasseerd en daardoor al maandenlang prooi waren voor de internationale top, en zelfs PSV. Zonder contract krijgt Ajax slechts een opleidingsvergoeding van een paar ton. Voor de duidelijkheid: in Nederland mag een speler vanaf de dag dat hij 16 jaar wordt een contract ondertekenen. Voor je 18e levensjaar mag dit contract geen langere looptijd hebben dan 3 jaar. Dat verklaart ook waarom Ajax deze jongens ‘slechts’ voor 3 jaar heeft vastgelegd, ze kunnen simpelweg niet anders.

Het siert Ajax dat ze het op deze manier willen doen, maar waarom zulke risico’s lopen? Het lijkt erop dat Ajax de jongens, en vooral hun ouders en zaakwaarnemers, wil toetsen, om erachter te komen uit welk hout zij zijn gesneden. Alleen de jongens die puur voor de opleiding kiezen blijven over. Cruijff lichtte zelf al eens toe:

“Vanaf je zestiende krijg je een opleiding, waardoor je rond je 22ste in staat bent om als prof voor jezelf op te komen. Tijdens deze fase is het geld van ondergeschikt belang. Natuurlijk blijven er uitzonderingen die de regel bevestigen, maar voor de meeste spelers wordt het kiezen voor een gedegen opleiding of luisteren naar de zaakwaarnemer die vooral haast heeft. Over de jongens die voor het laatste gekozen hebben, kan een boek geschreven worden. Bij Ajax houden we het daarom simpel. Je krijgt een duidelijk verhaal te horen hoe je als prof in drie tot vier jaar kunt ontwikkelen. Jongens die toch over extra geld beginnen, zijn vrij om te gaan.”

Deze werkwijze werkte tot nu toe prima, maar vanaf dit seizoen lijkt alles anders. Waar Ajax jongens als Nouri, Dekker en Van de Beek uit handen van de Europese top wist te houden, lukt dat niet met de huidige generatie B-junioren.

Inmiddels is bekend geworden dat Javairo Dilrosun (Man City) en Timothy Fosu-Mensah (Man United) zijn vertrokken. Daar komt bij dat, de in 2012 bij PSV weggehaalde, Mink Peeters wacht op groen licht van de FIFA voor een vertrek naar Real Madrid.

Er vertrekken dus drie toptalenten bij Ajax voordat ze ook maar één contract hebben getekend. Pijnlijk! Het is nobel dat je de jongens die voor het geld kiezen laat lopen, het probleem is wel dat je straks met een uitgeholde groep B-junioren zit waarvan de aanwas naar het eerste niet groot lijkt te gaan worden.  Was het niet handiger geweest om Dilrosun, Fosu-Mensah en Peeters direct op de dag dat ze 16 jaar werden een contract voor te schotelen tegen acceptabele Ajax-condities? Het was in ieder geval daadkrachtiger geweest, want nu weet je al dat er gaten in de aanwas gaan komen en Ajax B-talenten van elders zal moeten strikken om deze gaten aan te vullen.

Het zou daarom verstandig zijn van Ajax als het haar houding gaat heroverwegen en jongens sneller na hun 16e verjaardag vast gaat leggen. Doe je dit niet, dan levert De Toekomst niet de grote groep toptalenten die verwacht wordt en zullen er steeds talenten gaan vallen voor de aantrekkingskracht van Europese topclubs. Daarnaast moet Ajax het van de scouting ook al niet hebben. Als dan ook de grote talenten vroegtijdig weggaan, wat blijft er dan nog over?

Vanuit financieel oogpunt is de keuze van de jongens wel te begrijpen, sportief is het absolute waanzin. Er zijn legio voorbeelden dat je het niet gaat halen. Was Rekik nu zoveel minder geweest als hij bij Feyenoord was gebleven? En Gyliano van Velzen ging ooit ook naar Man United. Hij is nu reserve bij FC Utrecht, zijn voetbalcarrière hangt momenteel aan een zijden draadje.

Uiteindelijk zullen de meeste jongens, als het er op aan komt, toch kiezen voor het grote geld in plaats van de opleiding. Jammer, maar het is simpelweg ‘wishful thinking’.

Wordt de bom onder de Ajax selectie op tijd ontmanteld?  

Zoals bij ieder ander seizoen is ook dit seizoen weer de vraag wie er gaan en wie er blijven bij Ajax. Dit jaar dreigt er echter een bom binnen de selectie af te gaan aangezien er een aantal spelers bij Ajax zijn die uit hun contract lopen en die (nog) niet getransfereerd zijn. Door verwarrend beleid van De Boer lopen een hoop spelers ongemotiveerd en gefrustreerd rond. De grote vraag is hoe De Boer en het Technische Hart dit denken te gaan managen.

Frank de Boer legde, zonder het zelf te weten waarschijnlijk, enige tijd geleden zelf een bom binnen Ajax door te stellen dat spelers die uit hun contract lopen, en bij Ajax dreigen te blijven, grote kans hebben hun vaste plek binnen het elftal te verliezen aan een speler met een nog langlopend contract. Een op zich heldere en begrijpende beslissing door een club die haar geld voor een groot deel uit transfers moet halen. Zo werd bijvoorbeeld in het verleden Eriksen, voor een prima bedrag, op tijd getransfereerd naar de Spurs en verlengde De Jong zijn contract met een jaar zodat hij Frank de Boer een alibi verschafte en Ajax financiële zekerheid gaf.

Bij de start van het huidige seizoen heeft Ajax veel van dit soort aflopende contracten. Voor een aantal spelers is al duidelijk dat er bij Ajax geen toekomt voor ze is (Sana, Dijks) en voor de jongere talenten zal contractverlenging in het verschiet liggen (Leeuwenburgh, Tete). Voor Milik is er een speciale situatie aangezien hij gehuurd wordt en Ajax een optie tot koop op hem heeft bedongen. Gezien het nu al (onterecht) weinige krediet bij technische staf en supporters lijkt me de in werking stellen van die optie niet reëel. Maar ja wat wil je als de spits door de scouting als ongeschikt werd beoordeeld, maar toch werd gehaald door lovende verhalen van Andries Ulderink, de ‘vriend’ van Marc Overmars.

De situatie van Kenneth Vermeer is vrij duidelijk. Hij mag voor €1 miljoen Ajax verlaten en Boer (Pec Zwolle) of Ten Rouwelaar (NAC) staan klaar om hem op te volgen. Als Vermeer toch blijft zal hij tweede doelman achter Cillessen zijn en zal hij aan het eind van het seizoen Ajax transfervrij verlaten.

Blijft er een aantal spelers over waarover onduidelijkheid bestaat: Moisander, Denswil, Sigthorsson en Schøne.

Schøne is basisspeler en Frank de Boer gunt hem een vrije transfer als hij uit zijn contract loopt. Onlangs opperde hij zelfs voor contractverlenging voor de Deen, iets waar de speler zelf niet onwelwillend tegenover staat. Als Frank de Boer vasthoudend is zal Schøne, indien hij niet verlengt, op de bank moeten gaan plaatsnemen. Toch lijkt er voor Schøne een uitzondering gemaakt te worden. Probleem is alleen dat spelers dit ook weten en dat dit ongetwijfeld voor onrust gaat zorgen bij spelers als Serero, Duarte, Andersen en El Ghazi. Het geluk voor De Boer en Ajax is dat de eerdergenoemde spelers, op El Ghazi na, geen recht van spreken hebben aangezien ze het niet zelf afdwingen met prestaties.

Over Sigthorsson zei Frank de Boer een tijd geleden dat hij met stip op één staat als het gaat om mogelijk vertrekkende spelers. Tot op heden is er, naast het al afgehaakte QPR, geen concrete belangstelling voor de IJslander. Sigthorsson heeft nooit helemaal kunnen overtuigen in Amsterdam en binnen Ajax zien ze dat ook zo anders hadden ze zijn contract wel vroegtijdig verlengd. Toch lijkt hij ‘gewoon’ basisspeler te worden dit seizoen, mits hij niet alsnog vertrekt uiteraard. Sigthorsson is dus eigenlijk speler nummer twee die op de bank moet gaan zitten volgens het eerder gegeven statement van De Boer. Daarnaast kun je jezelf afvragen waarom Milik in godsnaam is aangetrokken? Puur wanbeleid als je het mij vraagt, zeker omdat ze voor Sigthorsson ook een vervanger gaan aantrekken mocht hij alsnog weggaan. En waarom wordt Zivkovic klein gehouden? Die jongen is met een hoop verwachtingen naar Ajax gekomen en loopt nu gefrustreerd rond bij Jong Ajax. Het is onprofessioneel van de speler, maar ik begrijp het wel. Vorig seizoen speelde en scoorde hij met Groningen in de Eredivisie en nu staat hij met het B-garnituur op maandagavond tegen Telstar te spelen voor een paar honderd toeschouwers. Verkoop dat maar eens aan een 17-jarige jongen. Hem tijdelijk verhuren lijkt mij voor de korte termijn een goede oplossing om te voorkomen dat het niet escaleert en Zivkovic al afgeschreven kan worden voordat hij ook maar één minuut in het eerste van Ajax heeft gevoetbald.

Dan hebben we nog de situatie Denswil-Moisander. Twee linkercentrale verdedigers die, volgens De Boer, beide te goed zijn voor de bank. Moisander loopt uit zijn contract evenals Denswil. Het voordeel bij Denswil is dat er nog een optie tot 2016 op zit die Ajax kan lichten. Desalniettemin lijkt een vertrek van Moisander verder weg dan ooit. Op zich prima voor de korte termijn, maar zolang hij speler van Ajax is, zal Denswil zijn contract niet verlegen (red: er lag een aanbieding voor verlenging t/m 2018). Nu kun je daar een hoop van vinden maar vanuit de speler beredeneerd is het begrijpelijk. Die jongen heeft vorig jaar (vooral) in het begin indruk gemaakt in de Eredivisie en in de Champions League en wil daar een vervolg aan geven, desnoods buiten Ajax. Ik kan niet inschatten of Moisander in zal gaan op een eventuele verlenging van zijn contract en daardoor blijft de kans aanwezig dat hij straks transfervrij naar een Duitse of Engelse subtopper vertrekt. Probleem is alleen dat je met een gefrustreerde Denswil zit en hierdoor loop je het risico dat ze beide volgend seizoen niet meer bij Ajax spelen. Behoorlijk amateuristisch als je het mij vraagt. Het ideale scenario voor Ajax lijkt een vertrek van Moisander te zijn. Dan kan Ajax nog een leuke transfersom binnen hengelen en kan Denswil, met een nieuw contract, moeiteloos de plek innemen en het eindelijk voor een lange periode gaan laten zien. Mocht Moisander zijn contract onverhoopt alsnog verlegen, dan is een vertrek van Denswil deze zomer niet te verkomen. Dit is mede ingegeven door het feit dat Denswil, evenals Zivkovic, gefrustreerd bij Jong Ajax rondloopt.

De conclusie is dat Ajax aan het einde van dit seizoen weleens een aantal spelers transfervrij zal zien vertrekken zonder enige vorm van transferopbrengst. Er zal dus herinvesteert moeten gaan worden in nieuwe spelers. Tel daarbij op dat volgende zomer Cillessen, Boilesen, Riedewald, Ligeon, Andersen, Blind, Bazoer. Kishna en El Ghazi nog maar een 1-jarig contract hebben en een nieuwe bom lijkt geplaatst. Marc Overmars zal heel snel spijkers met koppen moeten gaan slaan wil het Ajax behoeden voor gefrustreerde spelers en voor een dreigende leegloop met een flink financiële tegenvaller als gevolg. Ik heb er eerlijk gezegd een hard hoofd in. Wordt ongetwijfeld vervolgd…

 

contracten

 

 

Eto’o: vergane glorie of ervaren kracht?

Een van de veelvuldig genoemde redenen om Eto’o niet te halen is dat hij over-the-hill zou zijn. De beste man zou nog net niet op zijn laatste benen lopen en zou daarom totaal niets toevoegen aan Ajax. Zelfs gerespecteerd Telegraaf redacteur Valentijn Driessen noemde hem onlangs in zijn column ‘vergane glorie’.

Wat weten we eigenlijk van Eto’o? Vorig seizoen heeft hij het respectabele aantal van 21 wedstrijden gespeeld (veelal als invaller) voor Chelsea waarin hij 9 keer scoorde.

Is Eto’o nu serieus over-the-hill? Om dit te onderbouwen/weerleggen hebben we een aantal interessante statistieken op een rij gezet en Eto’o vergeleken met tien andere spitsen uit de Premier League van vorig seizoen.

etoo

Eto’o behaalt het slechtste gemiddelde van alle spitsen als je kijkt naar doelpunten gemiddelde. Niet onbelangrijk voor een spits. Desalniettemin moet een spits bij Ajax naast scoren ook andere in scoringspositie zetten, dat hebben we de afgelopen seizoenen veelvuldig gezien. In dat opzicht scoort Eto’o goed. Ruim 1 keer per wedstrijd draagt hij zijn steentje bij aan een doelpunt. Alleen Suarez, Aguero en Rooney zijn hierin beter.

Zowel bij de passzuiverheid als de schotzuiverheid scoort Eto’o bovengemiddeld: 3 op de 4 passes komen aan bij een medespeler en 2 op de 3 schoten zijn op doel. Alleen Lukaku en Aguero hebben een nog scherper vizier.

In de persoonlijke duels scoort Eto’o wisselend. Kijkend naar het totaal aantal duels scoort hij bovengemiddeld. Bij het winnen van tackles komt hij als beste uit de bus, met afstand zelfs. Teleurstellend zijn de luchtduels. Slechts 1 op de 3 luchtduels worden gewonnen. Toch zijn er slechts zes spelers die het beter doen.

Concluderend kun je stellen dat Eto’o verre van over-the-hill is. Gemiddeld scoort hij op veel punten beter dan de meeste andere, en jongere, spitsen. Alleen zijn scorend vermogen valt erg tegen. Verzachtende omstandigheden die aan te halen zijn is dat hij veel wedstrijden als invaller heeft gespeeld (slechts 1298 van de maximaal 1890 minuten) en ook het totaal aantal wedstrijden is laag dus heeft hij minder kans gehad om zijn gemiddelden op te halen. Met de veel lagere moeilijkheidsgraad van de Eredivisie in het achterhoofd zal dit gemiddelde naar verwachting flink gaan stijgen. Voor de verduidelijking: Sigthorsson heeft in de Mickey Mouse competitie een gemiddelde van 0.33, een stuk lager zelfs dan Eto’o in de Premier League.

Puur op basis van de statistieken zou Eto’o een welkome versterking moeten kunnen zijn voor het huidige Ajax.

 

Bart Sanders

Wij zijn Ajax, wij zijn de gênantste!

Iedereen die Ajax een warm hart toedraagt, ook ik, was afgelopen weekend in rep en roer: Eto’o komt mogelijk naar Ajax.

De directie van Ajax kreeg via via te horen dat de grote Samuel Eto’o openstond voor een verblijf bij Ajax. Kosten nog moeite werden gespaard. Directieleden Michael Kinsbergen en Marc Overmars gingen per trein naar Parijs om daar met de Kameroenees en zijn management te praten over een move naar Amsterdam.

Zelfs grote persoonlijkheden als Hiddink en Rijkaard werden door Ajax in de strijd gegooid om de Europese topspits van weleer te paaien voor Ajax. Na het gesprek in Parijs kregen Kinsbergen en Overmars het gevoel dat Eto’o zeer enthousiast was over Ajax. De kans dat hij zou komen werd zelfs op fifty-fifty geschaald.

Ook Ajax zelf was in alle staten gezien de openheid waarmee Frank de Boer voor de wedstrijd tegen Vitesse tekst en uitleg stond te geven over Eto’o alsof hij zojuist al getekend had. Normaal pareert Frankie vragen over transfers, maar nu ging het om Eto’o en was zelfs onze toptrainer een tikkeltje van slag.

Het kon allemaal nog erger want een aantal dagen daarna spande de media afdeling van Ajax de kroon. De aandoenlijke, ietwat naïeve, Eyong Enoh werd voor de camera van Ajax TV getrokken om te zeggen dat hij een sms’je naar Eto’o had gestuurd dat hij naar Ajax moest komen. Naïef als hij was gaf hij toe dat hij nog geen antwoord had gehad. Ik had oprechte medelijden met de Kameroenese krijger.

Een vraag voor Ajax: “Kan het nog gênanter?” Wat is de volgende stap? Een tribune naar hem vernoemen? Een foto van de grote Samuel op de Arena plakken? De Wallen een middag voor hem afhuren?

Voor de goede orde: wij zijn de grootste club van Nederland, behoren door (voornamelijk) het verleden bij de elite van Europa, wij hebben iconen als Cruijff, Keizer, Van Basten, Bergkamp, Rijkaard en Sneijder op deze wereld gezet.

Wij gaan voor NIEMAND op de knieën en zeker niet voor Eto’o. Het is graag of niet! Ajax moet, mij inziens, de eer aan zichzelf houden en de boel afblazen.

Die jongen is de hele voetbalwereld aan het afstruinen voor een contract. Denk je nou echt dat het hem ook maar iets interesseert dat hij bij Ajax wat puisterige talenten kan begeleiden? Of dat hij zo onder de indruk is van het beleid bij Ajax? Of dat hij Amsterdam zo’n leuke stad vindt? Pleur toch op! Die jongen, en dat is zijn goed recht, wil gewoon ordinair geld verdienen. Als Abu Dhabi een tonnetje meer betaald, is Abu Dhabi een leuke stad en is het beleid bij Abu Dhabi geweldig, zo gaat dat bij de meeste voetballers.

Overmars moet begrijpen dat hij niet meer bij Go Ahead Eagles aan het werk is, maar bij het voetbalinstituut Ajax. Zo zou ik me niet willen plaatsen voor de tweede ronde van de Champions League. Niet met Eto’o. Die, op één van de meest gênante wijzen ooit, binnengehaald dreigt te worden.

En dan heb ik het niet eens gehad over het feit dat zijn mogelijke komst volkomen tegen het nieuwe beleid is, maar dat bewaar ik voor een volgende keer…

 

Bart Sanders